μόνο τους αμετανόητους

Αυτές οι νύχτες είναι φτιαγμένες για έρωτα γιατί χαλάμε τις ώρες μας; γιατί υπομένουμε άχρηστες συζητήσεις γιατί φοράμε τα ρούχα μας γιατί μακρυά ο ένας από τον άλλο παραμένουμε; αυτές οι ώρες δεν… Συνέχεια

Στα παιδιά της πλατείας Όλγας

funny (people)

left on the floor clothes, words, promises slogans left on the floor and stepped over by our new shoes as we were leaving the room to run… to a new glade enchanted by… Συνέχεια

ιδίως.προπάντων.κυρίως

Η ματαιοδοξία κάνει όλους τους ανθρώπους προβλέψιμους, ακόμα κι αυτούς που σκίζουν τα ιμάτιά τους πως τους αφήνει αδιάφορους. Ιδίως αυτούς. Τα λόγια μας είναι οι πράξεις μας. Δεν έχουμε άλλη φωνή αλήθειας,… Συνέχεια

Τα πλαστικά ποτήρια στο Φρέαρ

Ο Ιάκωβος ήταν ταβερνιάρης στην επαρχία. Είχε κληρονομήσει την ταβέρνα από τον πατέρα του, που κι αυτός με τη σειρά του την είχε κληρονομήσει από τον δικό του κι αυτό το βιολί πήγαινε… Συνέχεια

χωρίς τίτλο

σταμάτα να μοιρολατρείς τα φύλλα πέφτουν κι ας μην είναι φθινόπωρο αποφάσισε αν θα σαι ο κορμός, αλύγιστος, δεδομένος, γυμνός, αυτός που όλα τα βάρη στις στιβαρές του πλάτες σηκώνει, ή πάλι μήπως… Συνέχεια

Ακοίμητο φως

  ΧΙ. σε μια σκακιέρα κοκκινόμαυρη- ο έρωτας κι ο θάνατος παρατάσσουν το στρατό τους έτοιμοι για όλα κι ισοδύναμοι, μέχρι να αγαπήσει ο στρατιώτης τη βασίλισσα, να καβαλήσει το άλογο και να… Συνέχεια

από τα παλιά

Δημοσιεύθηκε αρχικά στο Το καβουκι:
Φόρεσε τα αλήτικα παπούτσια του, το σκισμένο τζην, το ξεθωριασμένο μαύρο μπλουζάκι του. Ρούχα που κάπου είχε παραχώσει, είχε ξεχάσει την ύπαρξή τους. Ρούχα που μύριζαν τσιγάρο. Ντυμένος, ωραίος και μελαγχολικός κοιτάχτηκε στον…

διάλειψη

χτες βράδυ για δύο ολόκληρα λεπτά ξέχασα το όνομά μου για δύο ολόκληρα λεπτά βούτηξα στην ανυπαρξία πέταξα από πάνω μου όσα ήξερα και κυρίως όλες τις λέξεις που μου φορτώσαν από γεννήσεως

emptiness

when words fail me i blame myself when I fail me, it’s me again but when you fail me i have nowhere else to turn to