CHAPTER FOUR- Life is a roll of dice

Peter was around fifty. He used to be a marine. Even now, his body was pretty athletic, even though he was drinking like crazy for the past ten years. Ten years ago his… Συνέχεια

CHAPTER THREE – At the bar “Odalisque”

  It was no big secret that Danny was a drunk. He was a regular at the bar “Odalisque” where Jimmy, the bartender was working night shifts. Danny also worked. As a freelance… Συνέχεια

CHAPTER TWO – Making a fool of yourself

Who would have thought that? None, she answered to herself in a loud voice. None, she repeated one hundred times as she was dragging her poor body from one room to another in… Συνέχεια

CHAPTER ONE – In the bar “All the lonely people”

Therese sat at the corner of the bar. On a seat once covered with mat red leather, now totally worn out. She ordered a usual and leaned forward with anticipation. The bar was… Συνέχεια

ψυχότοπος

«Έμεινα να κοιτάζω χρόνια από το τζάμι έναν ξερότοπο. Χωρίς πουλιά, χωρίς ψάρια. χωρίς δέντρα Χωρίς μιλιά.» ποίηση: Άννα Νιαράκη https://antipoihsh.wordpress.com/ Η ηχογράφηση έγινε 16/3/2014 στην παραλία Αραχωβιτίκων στο σημείο που απεικονίζει η… Συνέχεια

μπαρόν λεστάκ

ο ιεροκύρηκας της παύσης ακόμα περιμένει αυτή την άχαρη τελεία που σαν την τέλεια αρμονία γλυκοχαράζει, πίνοντας ένα μπαρόν λεστάκ σε ό,τι άχαρα με πλαισίωνε δόθηκα με άγρια χαρά ξεχνώντας να μετρήσω με… Συνέχεια

μονάχα η περιέργεια

Οι φίλοι μου λένε ότι αγαπώ τη μουσική για καταθλιπτικούς Δεν σκέφτηκαν ποτέ ότι κι εγώ ίσως είμαι. Μια μουσική για καταθλιπτικούς. Ένα μάτσο ποιήματα γεμάτα απωθημένα. Μία ασύνταχτη πρόταση στο πόδι. Ένας… Συνέχεια

it’ s the capitalism baby

στα υγρά πεζοδρόμια της πόλης ξαπλώνεις και τυλίγεσαι στο όνειρο μαγικές οι μεγαλουπόλεις φώτα και μαρκίζες, λεωφόροι, βουλεβάρτα, ερωτευμένοι και κάτω από τις γέφυρες απομεινάρια ανθρώπων it’ s the capitalism baby η Μονμάρτη… Συνέχεια

και για τους δυό μας

έχω καιρό να γράψω- το αποφεύγω γιατί πρέπει να σου γράψω και δεν ξέρω από πού να αρχίσω, πού να τελειώσω τρέχει η ζωή, τρέχω κι εγώ κι όταν σταματάω είμαι τόσο κουρασμένη… Συνέχεια

Μάντιτσε

κάθε μέρα μου λέει καλημέρα με χαμόγελο, στέκεται έξω από το ταχυδρομείο με ένα ποτηράκι για να μαζεύει τα ψιλά, κάθε μέρα, με ήλιο με βροχή με κρύο. τα θέλει να τα στείλει… Συνέχεια