Η αιώρα

αιωρα

Η αιώρα κουνιέται ρυθμικά κι αέρινα
έχει αφεθεί στη μοίρα της
κι η μοίρα της είναι να λικνίζεται

Η αιώρα είναι άδεια
δεν τη βαραίνει τίποτα

εγώ μόνο ονειρεύομαι να τη βυθίσω
καθώς θα βυθίζομαι μέσα της

το δάσος είναι καμμένο
μα μέσα μου φουντώνει μέρα τη μέρα

το δάσος είναι πάντα εκεί
μέσα μου το δάσος είναι πάντα εκεί

κι εγώ – μέσα στην αιώρα
αφημένη στη μοίρα μου
λικνίζομαι

είμαι άδεια, δεν με βαραίνει τίποτα
εσύ μόνο ονειρεύεσαι να με βυθίσεις
καθώς θα βυθίζεσαι μέσα μου

μέσα στο δάσος, μέσα στην καρδιά μου

ο ήλιος γέρνει στο στερέωμα
κι εμείς λικνιζόμαστε γεμάτοι μέσα μας
μέσα στο δάσος

μέσα στο σύμπαν
που λικνίζεται στο χάος

Advertisements