μπαρόν λεστάκ

ο ιεροκύρηκας της παύσης
ακόμα περιμένει
αυτή την άχαρη τελεία
που σαν την τέλεια αρμονία
γλυκοχαράζει,
πίνοντας ένα μπαρόν λεστάκ

σε ό,τι άχαρα με πλαισίωνε
δόθηκα με άγρια χαρά
ξεχνώντας να μετρήσω με το ζύγι

το γκρίζο, το αναίτιο, το μάταιο

εσύ που πίσω από κουρτίνες
έστεκες και παρακολουθούσες
τώρα που όλα θέλω να τα πάψω
συναινείς

και με κερνάς από το κόκκινο
της περσινής σοδειάς

το μάτι κλείνεις και μου λες
μπορείς

 

Advertisements