it’ s the capitalism baby

στα υγρά πεζοδρόμια της πόλης ξαπλώνεις
και τυλίγεσαι στο όνειρο

μαγικές οι μεγαλουπόλεις
φώτα και μαρκίζες,

λεωφόροι, βουλεβάρτα, ερωτευμένοι

και κάτω από τις γέφυρες απομεινάρια
ανθρώπων

it’ s the capitalism baby

η Μονμάρτη κοιτάζει από ψηλά
η Σακρ Κερ μας φυλάει

εμάς στα κουτιά
κι εσάς απέξω

εμάς απέξω κι εσάς στα κουτιά

το τρένο είναι ταχεία
άπαξ και κατέβεις

μόνο να μείνεις στεγνός
και ζεστός θα ζητάς

και λίγο αλκοόλ να ξεπλένεται ο χρόνος

μέχρι να εξαϋλωθείς
θα έχεις γίνει διάφανος χίλιες φορές
το πολύ πολύ να σου δίνουν οι τουρίστες
λίγα ευρώ για μια φωτογραφία

«χαμογέλα Τζον
στο βάθος η Λαφαγιετ
και ένας κλοσάρ με τρία σκυλιά»

γεμάτοι άλμπουμ προχωράμε
στον τάφο

πόζα και θάνατος

και πορευόμαστε
στα καθ’ ημάς

βραβεύουμε τις αποτυχίες μας
πολιτικολογούμε χωρίς σώμα

σώμα είναι η πράξη
όχι η πολυλογία

ο Μπέκετ αρνήθηκε τα χρήματα
από το Νόμπελ

εσύ μια ζωή θα σέρνεσαι
δεν ξέρω πόσα βραβεία
χρειάζονται για να το καταπιείς

η ζωή είναι για όλους μία
αλλά το τέλος της μπορεί και δύο
αν με εννοείς

Advertisements