μάτια μου

Θα μπορούσες να είσαι Γάλλος
γύρω στα 75, με μακρύ μάλλινο παλτό
στα χέρια την τραγιάσκα και την εφημερίδα διπλωμένη
με την πλάτη ακουμπισμένη στην πόρτα του μετρό

το κασκόλ σου, σκούρο βυσσινί, τυλιγμένο στο λαιμό σου χαλαρά
και τα μάτια σου, ω αυτά τα γκριζογάλανα υγρά μάτια
τα σοβαρά, τα αμείλικτα, τα τόσο τρυφερά θλιμμένα μάτια σου
να με κοιτάζουν εξεταστικά, σαν να ρωτούν σιωπηλά
-όλα εντάξει;

περίεργη που είναι η ζωή, σε συναντάει με το έτσι θέλω
όπου κι αν πας να της κρυφτείς – κι ας συνειδητοποιείς
πώς είσαι πια ενήλικος, κανείς δεν επιστρέφει το σούρουπο
από το καφενείο, κι εσύ τώρα σπίτι εννοείς της μάνας σου τα μάτια
που έχεις ένα χρόνο να τα δεις

Advertisements