μικρές επίπονες κατακτήσεις

βαραίνουν οι μαύροι ουρανοί
και τα ψευτοχαμόγελα, οι κατασκευασμένοι στίχοι,
οι συναδελφικές  αβρότητες του κώλου

θέλω να σπάσει αυτή η επιφάνεια, το ιδρωμένο τζάμι
αυτή η επίστρωση μιζέριας για να θολώνει το τίποτα,

τα απογεύματα
με πιάνει μια δαιμονική χαρά να πω την αλήθεια

έτσι αφτιασίδωτη, στα μούτρα

να σε βαρέσει κεραυνός, να σου κάτσει βαριά
μήπως συνέλθεις

κι εν πάσει περιπτώσει κρατηθείς μακρυά μου.

 

είναι κι αυτό μια νίκη

 

 

Advertisements