συνηθισμένη μέρα

Οι μνήμες φυλλοροούν, ανοιχτό τετράδιο στο χάος
 αστεία κάθε προσπάθεια για αποσόβηση

τα κλισέ μοιράζουν καφέ πικρό στο συρφετό
παρηγοριά στους γραφιάδες

ο ποιητής πετά σαν μέλισσα τον αύγουστο
σαν ζέπελιν στο γαλάζιο, σαν χαρτί προς τον κάδο
των αχρήστων

καίγεσαι σαν χλωρό κλαρί στην επικράτεια της μέρας
παγώνεις σαν στερνό φιλί στο κούτελο,

ευχετήριες κάρτες και νεκροτάμπελα
 επιδερμίδες της γραφής και λειτουργικές αποσβέσεις μολυβιών

και τα παιδάκια που φοράνε την έπαρση γραβάτα
ονειρεύονται βραβεία και ωραία θέα στα γραφεία

ιδέα δεν έχουν για τη θηλιά

 

 

Advertisements