Αστική ρετροσπεκτίβα για το Straw Dogs tapes vol.#15

Straw Dogs tapes vol. # 15 / επιλογές Άννα Νιαράκη

Straw Dogs tapes συνέχεια και υπ’ αριθμόν 15. Όσοι δεν γνωρίζετε περί τίνος πρόκειται απλά σας λέμε πως κάθε τόσο ένας καλεσμένος του περιοδικού φτιάχνει το δικό του mixtape διαλέγοντας 10 αγαπημένα του τραγούδια που άλλοτε έχουν μια θεματική και άλλοτε όχι. Η κασέτα δημιουργείται όπως τους παλιούς καλούς καιρούς και ο εκάστοτε καλεσμένος επιλέγει πέντε τραγούδια για την πρώτη πλευρά και πέντε για την δεύτερη γράφοντας και δυο λόγια για αυτά.
Σημερινή καλεσμένη των Straw Dogs tapes είναι η ποιήτρια Άννα Νιαράκη όπου συνέντευξή και ποιήματά της μπορείτε να βρείτε στο δεύτερο τεύχος του Straw Dogs magazine.
Η Άννα πατάει το play και η κασέτα ξεκινάει… enjoy!
Αστική  retrospectiva
A side

1. I Can’t escape myself – The Sound
Στο Red Bull 

Το 2006 δεν ήταν καλή χρονιά.
Ήταν όμως οι προηγούμενες.  Έμπαινα στα club και σε έβλεπα στη μπάρα. Και οι Sound τραγουδούσαν για μας. Ναι το ξέραμε κι οι δυό, δεν μπορούσαμε να ξεφύγουμε από τον εαυτό μας. Για αυτό χορεύαμε σαν δαιμονισμένοι. Και οι θαμώνες άνοιγαν κύκλο γύρω μας καθώς τιναζόμασταν ηλεκτρισμένοι και δονούσαμε το χώρο με το χορό και την αγάπη μας. Γιατί αγαπιόμασταν. Πολύ. Χωρίς ποτέ να το πούμε. Αδέρφια με μαύρα ρούχα και φωτεινές καρδιές. Δεσμοί αίματος. Ξέρεις εσύ. Πάντα ήξερες.

2. New Dawn fades – Joy Division

Στην Έφη
Ατελείωτες μέρες. Πουκεβίλ, οδός ονείρων. Ζήσαμε κι εφιάλτες, πολύ αργότερα. Καρέκλες σκηνοθέτη, σαλονάκι μπλε με ξύλινο σκελετό, έζησαν μαζί μας, μάρτυρες αυτόπτες κι αυτήκοοι της τρέλας και της φιλίας. Ελληνικός διπλός και τσιγάρο, κρασί, τεντούρα, ούρσους αγίασμα των τρελών και των ξενύχτηδων, για μετάληψη κατά συρροήν αθώων αγγέλων. Έξοδοι τις πρώτες πρωινές ώρες, βόλτες νυχτερινές στην πόλη που μισήσαμε να αγαπάμε. Και το ξημέρωμα, να ξεθωριάζει πάνω μας, για ακόμα μια φορά, για πολλές ακόμα φορές, για ατελείωτες φορές, ατελείωτες βόλτες, ατελείωτες συζητήσεις που μόνο ο χρόνος θα μπορούσε να διακόψει. Πολλές φορές την αυγή, χαζεύω από ένα άλλο παράθυρο πια, και σου λέω καλημέρα. Αλλά δεν υπάρχει κανείς να με σκεπάσει με την καρώ κουβέρτα που έγραφε το όνομά μου.
 
3. Whole lotta love – Led Zeppelin
Στην Θάλεια και τη Νατάσα
Υπήρξαν φορές που νομίζω πως είμασταν η αγία τριάδα. Αμίλητες. Γεμάτες θαύματα και εξισώσεις χημείας. Και με τρέλα ικανή να φωταγωγήσει τον πλανήτη. Τα κάναμε χάλια, τα διορθώσαμε, τα σπάσαμε, τα ξαναρίξαμε, χαθήκαμε, ξαναβρεθήκαμε, ναι ναι δίκαιο, ποτέ δεν χαθήκαμε, μας πήρε από κάτω, σηκωθήκαμε, συνεχίσαμε. Συνεχίζουμε. Και στο πείσμα της μικροαστικής αγγύλωσης, δεν μοιάσαμε ποτέ, κι ακόμα αγαπιόμαστε. Κι ας μας πήρε κάτι χρόνια και κάμποσα λίτρα αλκοόλ για να το ομολογήσουμε φωναχτά. Wayyyyyyyyyyyyyyy down inside womaaaaaaaaaan you neeed loooooooooooooooooove και να σπάνε τα τζάμια του Memphis.
4. Jimmy Hendrix – All along the watchtower
Στο Θανάση
Μόνο εσύ θα μπορούσες να μας αντέξεις. Να μας αγαπήσεις. Να μας νταντέψεις. Να μας δώσεις άσυλο. Να μας κάνεις το μεγαλύτερο δώρο. Τη μουσική.  Να κάτσεις δίπλα μας, να φας στη μάπα τις νευρώσεις μας, να ανεχτείς τα ζόρια και τους πόνους περιόδου. Και να σταθείς πλάι κρατώντας το ρυθμό, όσο εμείς κατεδαφίζαμε οχυρά και νευρώσεις φαλλοκρατικής επαρχιώτικης μιζέριας. Έχουμε γελάσει για τρεις ζωές και πάλι δεν φτάνει.
5. Bauhaus –She’s in parties
Del Bar
Όχι μόνο εγώ, όλοι τότε είμασταν σαν μία ταμπλέτα αναβράζουσα, που ασφυκτιούσε στο στενό κολωνάτο ποτήρι της πόλης. Θέλαμε να ενωθούμε με τον ωκεανό, κι όμως κάθε βράδυ κολυμπούσαμε στην λασπερή αστική πισίνα. Βρισκόμασταν πάντα για ένα τελευταίο ποτό, διασχίζοντας την πόλη παράλληλα με τη θάλασσα, στο αγαπημένο ημιφωταγωγημένο κουβούκλιο της Τριών Ναυάρχων, έτοιμοι να απογειωθούμε στο διάστημα, πριν ξεβάψει άλλη μία νύχτα πάνω στα ξενυχτισμένα μας πρόσωπα.
B side
1. Can- vitamin C
Λουλούδι, Στο Γιώργο
Έι εσύ, αλαζονικό πλάσμα, με την αστείρευτη έπαρση της νεότητας στα μάτια, έι εσύ, με τις εκπληκτικές ικανότητες της αϋπνίας και της αφαγίας. Εσύ που καπνίζεις σύννεφα, πετώντας πολύχρωμα άδεια πακέτα στα μούτρα του πρωινού, εσύ που θορυβείς, ερωτεύεσαι, απελπίζεσαι, καίγεσαι, γελάς και φωτίζεις το σύμπαν. Εσύ, μετεφηβικέ ήρωα σε κόμικ 8 καρέ το επεισόδιο. Η ευφυΐα σου είναι καραμπίνα επαναληπτική, και με πυροβολείς αλύπητα κάθε βράδυ όπως κοιταζόμαστε κατάματα μες στον καθρέφτη. Η ανάγκη για αγάπη και βιταμίνη C αργεί ακόμα.
2. Big sleep – Looking for a girl with a washing machine
Mad, στον αδερφό μου
Εγώ 18 κι εσύ 22, ακόμα Mad, γελάμε και χοροπηδάμε σαν να ξέρουμε πως μετά από λίγο καιρό δεν θα ξαναγελάσουμε ποτέ με τον ίδιο τρόπο. Εγώ απολαμβάνω την ελευθερία ωραρίου, ένεκα συνοδείας του μεγάλου αδερφού, κι εσύ που έχεις βρει το κορίτσι με το πλυντήριο, χορεύεις ευτυχισμένος  κρατώντας τη από τη μέση. Ιστορίες για αγρίους ή πώς ένα χαζό τραγουδάκι μπορεί να σε κάνει να βουρκώνεις όταν δεν είσαι πια 18 χρονών.
3. Τρύπες – Ακούω την αγάπη
Lonely planet
Κατηφορίζω το δρόμο και χάνω το στενό, ψάχνομαι, περνάω μπροστά από τo Batterfly, κόκκινο ημίφως και ημίγυμνες γυναίκες. Σαλιάρηδες παντρεμένοι κατεστραμμένοι ακουμπάνε τον παρά τους και τις πίκρες τους στην μπάρα και όπου αλλού μπορέσουν. Κλωτσάω με τις αρβύλες μου μια πέτρα και σκάει στο παράθυρο. Μπαίνω γρήγορα στο Πλάνετ. Είμαστε όλοι εκεί, αλλά δεν γνωριζόμαστε ακόμα. Είναι αργά τη νύχτα αλλά τόσο νωρίς στο σύμπαν. Πίνω δυο γουλιές από μία βότκα πετρέλαιο και αρχίζω να στροβιλίζομαι. Σε δευτερόλεπτα όλοι ακολουθούν. Κύματα κορμιά φέρνουν βόλτες το μαγαζί χορεύοντας. Ακούμε την αγάπη. Και δεν ακούμε τις σκέψεις μας.
4. Smiths – There is a light that never goes out
Χασομέρι
Ούτε θυμάμαι πως έφτασα στο κάστρο. Δεν είχα καμία όρεξη για τίποτα. Ήθελα να μην είμαι μέσα, να μην είμαι πουθενά, ήθελα να περπατήσω τη νύχτα μου μέχρι το άλλο πρωί. Στο χασομέρι μαζεύονταν κόσμος. Ο Craig Walker unplugged διάβασα στην αφίσα και προς στιγμήν σκέφτηκα, το σύμπαν μας δουλεύει. Όμως δεν μας δούλευε κανείς. Άρχισε να ψιλοβρέχει, σαν σαλιγκάρια μαζεύτηκαν γύρω μου οι φίλοι, στριμωγμένοι, με τα ποτά μας στο χέρι βρεθήκαμε σε λίγη ώρα να ακούμε και να μουρμουρίζουμε μαζί του αγαπημένα τραγούδια. Η βροχή δυνάμωνε και ασθενούσε, κρατώντας το τέμπο, κι ο Craig για να διαλύσει λες μέσα μου κάθε αντίσταση, διάλεξε να τραγουδήσει για το φως. Ναι υπάρχει ένα φως που ποτέ δεν σβήνει. Ακόμα κι αν δεν το βλέπεις, υπάρχει.
5. Ώχρα σπειροχαίτη – Εσωτερική διαδρομή
Κατάληψη πρυτανείας
Βρέθηκα στην συναυλία της κατάληψης χωρίς να γνωρίζω κανέναν. Όλο το βράδυ δεν είπα κουβέντα. Φεύγοντας είχα απομνημονεύσει λέξεις που δεν ξέχασα ποτέ.
Για να ακούτε και τα τραγούδια παράλληλα πατάτε εδώ:
http://strawdogsmagazine.blogspot.fr/2013/03/straw-dogs-tapes-vol-15.html

Advertisements