πρωινό

France_Paris_Fog

 

μια υποψία ομίχλης, ένα ψήγμα ανάσας στεφανώνει τις στέγες
και τα μάτια μας
σαν να φωλιάζει η ζωή ψηλά, να κουρνιάζει προστατευτικά
στα σύννεφα.
Στην πόλη αυτή το καλοκαίρι εξορύσσεται με τα μάτια
σκάβουν βαθειά τα βλέμματα, το αίμα ανοίγει δρόμους

Οι εξόριστοι αναζητούν πάντα
σε κάθε νέα γη
μία παλιά πατρίδα

κάθε που ακούγεται η καμπάνα
του Σεντ Μεντάρντ
μου έρχεται να κάνω το σταυρό μου
σαν να είμαι ακόμα παιδί
Κυριακή, με την πίστη μου ακλόνητη

Advertisements