πιάσε με

Αν δεν υπήρχες κι εσύ

νομίζω θα είχα σαλτάρει

μια νύχτα που τρεμόπαιζαν τα αστέρια

σαν τα βλέφαρα ανθρώπου που κλαίει

μια νύχτα χωρίς δεύτερες σκέψεις

επαναλήψεις, εκπλήξεις κι επαναφορές

 

μια νύχτα σαν κι αυτή που πέρασες

σε ένα παγκάκι, κάπου στη Βαρκελώνη

μόνος σου

να μη σε χωράει ο τόπος

να μη σε χωράνε πατρίδες

χώροι αναψύξεως και αγκαλιές

 

τότε που κλείνεις όλους τους λογαριασμούς

με τη μνήμη

κλείνεις σε ένα κουτί  τις αναμνήσεις

ξεκόβεις από το τώρα, το πριν

δεν σε νοιάζει πια τίποτα

ούτε το μετά, ούτε το εδώ

μόνο η νύχτα μετράει τα άστρα της

και καθυστερεί τη βύθιση

η μέρα ξέρει καλά τη δουλειά της

θα σε κρύψει κάτω από το φως

κάτω από το πάπλωμα

κάτω από ρούχα

μέσα σε τοίχους

άνθρωποι θα μιλούν σε ανθρώπους

θα σε προσπεράσουν στο δρόμο

θα σε σπρώξουν με τσάντες

θα στριμωχτείς στον ηλεκτρικό

θα ανασάνεις ιδρώτες άλλους

θα αηδιάσεις

θα νιώσεις άνθρωπος

 

τη νύχτα μόνο

που σε καβαλάνε οι άγγελοι στο σβέρκο

και σου ψυθιρίζουν το Jersey girl

και λαχταράς να πας μέχρι εκεί

να δεις τα φώτα μιας άλλης πόλης

να περάσεις έναν ωκεανό πριν

κλείσεις τα μάτια

και σκεφτείς πως ο φόβος που σε τρώει

είναι ξένος

άλλοι τον φύτεψαν στην καρδιά σου

στο μυαλό

στα χέρια σου

 

τότε χαίρομαι που είσαι κι εσύ

κάπου στο σύμπαν και αναποδογυρίζεις

τις πιθανότητες

σαν τραπέζια σε σκυλάδικο

για να χορέψουν όλες οι πίκρες μας ένα

βαρύ ζεϊμπέκικο

γωνία Μάντισον και 5ης λεωφόρου

εκεί που είπες κάποτε πως θα περίμενες

 

ένα κορίτσι που δεν θα μάθει ποτέ να διαβάζει τους χάρτες

 

πιάσε με αν μπορείς- και μην με ξανα-αφήσεις

Advertisements