με το θαύμα να σημαδεύει στον κρόταφο

Λοιπόν, μου είχαν τελειώσει τα θαύματα

ή καλύτερα θα έλεγα- δεν είχα ποτέ λαγό στο καπέλο μου.

Άδειο ευθύς εξαρχής το είχα αγοράσει.

Θέλατε τόσο πολύ να δείτε

λαγούς, που το μόνο που έκανα ήταν να κουνώ το ραβδί.

Ποτέ δεν είδα αυτά που εσείς βλέπατε, ίσως γιατί ποτέ δεν θέλησα να δω.

τι παράδοξο

το πιο αστείο πράγμα με τα θαύματα

είναι ότι έχουν άλλο όνομα.

Πάντα είχαν.

Και μέχρι να το μάθω

εξάντλησα τα γράμματα και τους συνδυασμούς.

Η λέξη είναι ήχος, ναι.

Μα ο ήχος δεν είναι απαραίτητα λέξη.

Πώς μπαίνει η μαγεία σε εκμαγείο ηχητικό;

Μου το ψιθύρισε στο αυτί

κάποτε ένας σαμάνος

κι ύστερα χάθηκε από μπροστά μας

ο δρόμος

κι ύστερα έχασα το χρόνο

και το καπέλο μου.

Μου τα επέστρεψαν όλα

οι τύψεις.

Αυτές δεν ξεχνούν κι ούτε αφήνουν ποτέ

μια ευκαιρία χαμένη.

Το θαύμα θα ήταν να τις χάσω για πάντα

μα επιστρέφουν  διαρκώς στο ίδιο σημείο

εκεί που σημαδεύει με το όπλο του το θαύμα

στον κρόταφο

κι εγώ δεν θα θελα να χάσω τους κροτάφους μου

όχι ακόμα τουλάχιστον

Advertisements