ένα μερίδιο ακόμα

μου είπαν χτες πάει ένας μήνας που έφυγες

δεν ξέραν πώς να μου το πουν, το έφερναν από δω, το πήγαιναν από εκεί

στο τέλος με ρώτησαν αντέχεις ρε ένα άσχημο;

αντέχω είπα –  κι ήταν μεγάλο ψέμα.

δεν άντεξα.

 

πίνω ένα φτηνό κρασί σε μια πόλη ξένη, και στάζω από το παράθυρο

στον ακάλυπτο κόκκινες σταγόνες

σπονδή για τους απόντες

καλό κατευόδιο για το ταξίδι σου

 

σαν θηρίο είμαι σε ένα απέραντο κλουβί

κι από τον υπολογιστή ακούγεται η φωνή σου

«αχ τι ντροπή τέτοια ντροπή μάνα μου και πώς βγαίνει/ μια στροφή είναι αυτό

μια στροφή..»

Τι να μου κάνουν δάκρυα δυο και στεναγμοί σαρανταδυό ρε Κώστα;

Όσο περνά ο καιρός λιγοστεύουν οι πατρίδες μου

και μεγαλώνουν τα μερίδια των αγγέλων.

 

σε αγαπάω σε ενεστώτα σταθερά.

δεν έχω καταφέρει να διδάξω αόριστο στην καρδιά μου.

 

Καλή αντάμωση

Advertisements