Ο δικός μου κύριος Καρπούζης και τα δώρα των φίλων μου

Είναι χαρά να βλέπεις φίλους να κυνηγούν τα όνειρά τους. Και να σε φωνάζουν να μοιραστείς τη χαρά τους. Όταν λείπουν για λίγο (ή για πολύ) έχουν αφήσει κάτι δικό τους για συντροφιά σου. Το βιβλίο τους…
Ο χρόνος περνά άλλοτε γρήγορα άλλοτε αργά, είναι γνωστό πως η σχέση μου μαζί του είναι μια δύσκολη σχέση. Έστω και αργοπορημένα όμως, στο τέλος τα καταφέρνω να μιλήσω για όλα αυτά που στριφογυρνούν στο κεφάλι μου. Θέλω να σας μιλήσω για βιβλία. Βιβλία φίλων μου. θα ξεκινήσω με τον κύριο Καρπούζη, τον Μιχάλη Φουντουκλή και τις στιγμές του και θα ακολουθήσουν κι άλλοι φίλοι με τα δώρα τους. Η Μαριάννα μου, με το 7-veni-vidi-vici, η Μαρία με το μυστικό της Ασπασίας, ο Τάσος με την Παπαλάμπραινά του, ο Αλέξης με το πυρίμαχο σκεύος, και φίλοι ποιητές- ο Τάκης με τη Σίφνο, ο Νίκος ιχνηλατώντας το τέλος, η Μαρία με τα ανώνυμα…Σας ευχαριστώ όλους για τα ταξίδια που έκανα διαβάζοντάς σας.

Το κείμενο που ακολουθεί είναι η εισαγωγική ομιλία της παρουσίασης του βιβλίου του Μιχάλη και η επόμενη ανάρτηση είναι ένα κείμενό του, αντί συνεντεύξεως που τον έβαλα να γράψει για κάποιο Παράθυρο.

Ο Μιχάλης Φουντουκλής γεννήθηκε στην Αθήνα το 1983. Αποφοίτησε από τη σχολή αρχιτεκτόνων μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και το 2010 ολοκλήρωσε το μεταπτυχιακό πρόγραμμα στο Ινστιτούτο Προχωρημένης Αρχιτεκτονικής της Καταλονίας, στη Βαρκελώνη.
Γράφει παραμύθια από μικρός και έχει συμμετάσχει στην ανθολογία Θρύλοι του Σύμπαντος (εκδ. συμπαντικές διαδρομές). Το Ένα Εκατομμύριο Στιγμές είναι το πρώτο του μυθιστόρημα. Το εξαιρετικό κολάζ του εξωφύλλου είναι της Εμμανουέλας Καραγιαννάκη

Το βιβλίο σκιαγραφεί τις σχέσεις σε μια παρέα φοιτητών, του Άλεξ, του Τόλη, του Πέτρου και των τριών Φ. Της Φένιας, της Φαίης και της Φανής.
Μας μεταφέρει σκηνές και στιγμές της καθημερινότητάς τους, καθώς και σκηνές της φοιτητικής ρουτίνας (γνώριμες σε όποιον έχει περάσει από την ανώτερη/ ανώτατη εκπαίδευση) καθώς και της ζωής της πόλης, όλα αυτά δοσμένα με χιούμορ και απλότητα.
Δεν μπορεί, σε κάποιον από τους έξι της ετερόκλητης παρέας (κοινό σημείο η φοιτητική ιδιότητα) θα αναγνωρίσετε ίσως στοιχεία του νεανικού σας εαυτού. Ο Αλέξης, πιο εναλλακτικός και ροκ τύπος, ο Τόλης, μεγαλύτερος της παρέας, στις αρχές του διδακτορικού του, πιο κλασσικό αρσενικό με άστοχες ατάκες ερωτικής προσεγγίσεως του άλλου φύλου, η Φένια, παρούσα σε όλα τα σκηνικά μα πιο απόμακρη, πιο εγκεφαλική, πιο κλειστή από όλους, η Φανή, μποέμ και ανατρεπτική, η Φαίη, η μικρότερη και πιο συναισθηματική και τέλος ο Πέτρος, άτυπος πρωταγωνιστής, να μοιράζει το χρόνο του μεταξύ πανεπιστημίου, του καφέ που εργάζεται με μερική απασχόληση για να συμπληρώνει το εισόδημα, των δραστηριοτήτων της παρέας και εν μέσω όλων αυτών να αρθρογραφεί για τη στήλη του στο περιοδικό Παπάκι.

Μέσα από τις περιγραφές της καθημερινής ζωής, ο Μιχάλης Φουντουκλής μας συστήνει και άλλα πρόσωπα που κινούνται σε τροχιές γύρω από τον πυρήνα της φοιτητοπαρέας.
Τον Κύριο Καρπούζη (άλτερ έγκο του συγγραφέα) ο οποίος γράφει τις αστρολογικές προβλέψεις στο Παπάκι και με διαολεμένο τρόπο έχει πάντα δίκιο.
Το Λύκο ή αλλιώς Ναταλία, το αντικείμενο του πόθου του Πέτρου
Τη Γατούλα
Τον Μπάμπη τον σουβλατζή, άρχοντα του ντελίβερυ και σωτήρα του Άλεξ
τον Φραντζ αφεντικό του Πέτρου στο καφέ
τον κυρ Θύμιο και τις χορεύτριες τάνγκο της Σιγκαπούρης.
Το Βιβλίο είναι χωρισμένο σε μήνες αντί για κεφάλαια, αντιστοιχίζοντας σε κάθε μήνα ένα σημαίνον φοιτητικό γεγονός (εγγραφές, εξεταστική, φοιτητικές εκλογές, καταλήψεις κτλ).
Με φόντο το Πανεπιστήμιο και πρόσχημα τη φοιτητική ιδιότητα, παρακολουθούμε στιγμές από τις ζωές των ανθρώπων αυτών που βρίσκονται στο κατώφλι της πραγματικής ενηλικίωσης, καθώς περνούν από το στάδιο της οικογενειακής προστασίας και αρωγής στο στάδιο όπου πρέπει να αναλάβουν κάποιο μερίδιο ευθύνης και εν τέλει την τύχη της ίδιας της ζωής τους στα χέρια τους.
Οι σκηνές εναλλάσσονται με τρόπο κινηματογραφικό, όπως κινηματογραφικές είναι και οι περιγραφές. Ο Μιχάλης Φουντουκλής περιγράφει με εύστοχο τρόπο το σκηνικό όπου κάθε φορά οι πρωταγωνιστές αναλαμβάνουν δράση είτε πρόκειται για περιγραφή ενός κλασσικού φοιτητόσπιτου είτε για τον εσωτερικό χώρο του καφέ όπου εργάζεται ο Πέτρος.

Μέσα από απλές σκηνές καθημερινότητας ο Μιχάλης Φουντουκλής καταφέρνει να μεταφέρει την αίσθηση μια εποχής που για κάποιους από μας έχει περάσει ανεπιστρεπτί. Εποχή όπου όλα αναλύονται, υπάρχει άπειρος χρόνος στη διάθεσή σου, γνωρίζεις καινούριους ανθρώπους, δοκιμάζεις τις φιλίες και τις αντοχές σου, ερωτεύεσαι, μαλώνεις, πίνεις μέχρι τελικής πτώσης, αμφισβητείς, πειραματίζεσαι, γεύεσαι τη ζωή σαν να ήταν μία και μόνο στιγμή. Και επειδή τελικά η ζωή δεν είναι παρά άθροισμα στιγμών, 1.000.000 από αυτές είναι αρκετές μα όχι τόσο για να μην επιζητάς με πάθος ακόμα περισσότερες.

Με γλώσσα σύγχρονη, χωρίς επιτηδεύσεις και ωραιοποιήσεις, ο συγγραφέας καταφέρνει να αποδώσει ρεαλιστικά και το κλίμα και την κατάσταση. Να μας μυήσει μέσα στον ιδιαίτερο κώδικα αυτής της παρέας, θυμίζοντάς μας την εποχή και τη δική μας παρέα, με την οποία συνευρισκόμασταν καθημερινά, συνεχώς και αδιαλλείπτως, με την οποία πέραν των δεσμών φιλίας μας ένωνε ακόμα αυτός ο μυστικός γλωσσικός κώδικας που ήταν γεννημένος μέσα από αστεία, καταστάσεις, περιστατικά, οικεία μόνο στα μέλη, ένας κώδικας που επιστρατευόταν κάθε στιγμή που θέλαμε να απομονωθούμε από τους παρείσακτους.
Ξαναθυμόμαστε μικρές συνήθειες που μας έφερναν πιο κοντά, όπως η παρακολούθηση ενός σήριαλ, μιας ταινίας, τα ξενύχτια παίζοντας επιτραπέζια, οι ατέρμονες συζητήσεις για τον έρωτα, τη ζωή, τα αδιέξοδα, τα ζώδια, το καλύτερο σουβλάκι της πόλης, το στέκι μας, ο καφές εξάωρης διάρκειας και ένα σωρό άλλα θραύσματα που συνθέτουν το παζλ της νεανικής μας περιπλάνησης.

Το βιβλίο όμως δεν είναι νοσταλγικό, ούτε περιορίζεται μόνο σε φοιτητικό ή πρώην φοιτητικό κοινό.
Όλα αυτά είναι μονάχα η αφορμή. Η αφορμή για να μας μιλήσει ο συγγραφέας για αυτά που πραγματικά τον απασχολούν. Στήνει το σκηνικό του και διαλέγει να μιλήσει για την ουσία της ζωής επιστρατεύοντας δύο ακαταμάχητα όπλα. Τα νιάτα και το χιούμορ.
Το βιβλίο κυλά ευχάριστα, με ρυθμό, σαν μια συρραφή πολλών στοπ καρέ, με φοβερή μουσική υπόκρουση καθώς ο Bob Dylan και η παρέα του πολλές φορές δίνει παρηγοριά, έμπνευση, τροφή για σκέψη ή απλά μια νότα ελευθερίας στα μέλη της παρέας.
Ένα βιβλίο γεμάτο στιγμές, που στο σύνολό τους μιλούν για τη ζωή, τον έρωτα, την αγάπη, τη φιλία, τα όνειρα, την πίστη, τον θάνατο, την ανθρώπινη ψυχή.

Advertisements