Να μένεις άνθρωπος…

Η βραδιά παρουσίασης της ποιητικής συλλογής του Γιάννη Ζελιαναίου ήταν μια πολύ όμορφη και ζεστή βραδιά…
Με έκανε να θυμηθώ αυτό που καμιά φορά ξεχνάω καθώς πιέζομαι από τους ρυθμούς της ζωής μου, από το χρόνο, που παλεύω να διαστείλλω όσο δεν πάει για να χωρέσω και να προλάβω τα πάντα..
Να μένεις άνθρωπος…αυτό είναι το στοίχημα.
Έτσι απλά, με ένα τηλεφώνημα, με δυο τρία mail, με μια απλή κουβέντα και φυσικά τους φίλους μου, στήθηκε ένα μικρό πάρτυ, μια αφορμή για να γνωριστούν άνθρωποι μεταξύ τους, να ακούσουν και να ακουστούν, να ανταλλάξουν απόψεις, αγκαλιές, κεράσματα, ποιήματα…
Στην παρουσίαση πήγα κατευθείαν από τη δουλειά, την επόμενη ξυπνούσα πάλι στις 7, η αυπνία με έκανε να υπολειτουργώ κι όμως…αυτή η βραδιά με γέμισε δώρα…
Ένα πάρτυ με φίλους, με καλή διάθεση, με ανοιχτή καρδιά…στην παρέα προστέθηκαν κι άλλοι, και η παρέα μεγάλωσε και τώρα, ακόμα κι αν υπάρχει η απόσταση, μοιραζόμαστε κάτι κοινό, μια εμπειρία, ανθρώπινη επαφή, τα ονόματα των blog απέκτησαν πρόσωπο και υπόσταση…
Σε λίγες μέρες θα βγει το Παράθυρο δρόμου, ένα free press poster sized περιοδικό τοίχου, με ποίηση, φωτογραφία και εικαστικά, ο Τηλέμαχος οργανώνει το slam poetry, κάτι γίνεται, κάτι κινείται, όμορφο, αναζωογονητικό…
Η ποίηση κοινωνείται όχι μόνο μέσω της μοναχικής ανάγνωσης αλλά και μέσω της ακοής, της απαγγελίας…
Η βραδιά αυτή εκτός από χαρά με γέμισε και δώρα…
ποιητικές συλλογές, βιβλία, cd…
Γιάννη ευχαριστώ, ο χρόνος που περάσαμε παρέα μου χάρισε πολύ δυνατές στιγμές..
Ακόμα, η βραδιά αυτή μου έδωσε την ευκαιρία να γνωρίσω από κοντά έναν άλλο Γιάννη, έναν Γιάννη που περπατάει στην ίδια πόλη με μένα… Τον Γιάννη Τόλια. Έναν υπέροχο άνθρωπο…
Στην σελίδα μου η ποίηση των φίλων θα αναρτηθούν προσεχώς ποιήματά του.
Να βρισκόμαστε πιο συχνά…

Advertisements