Black out

Γράφω με ένα κερί στο laptop.
Έχω ακόμα δύο ώρες αυτονομίας.
Μετά θα πάρω το μολύβι και τους δρόμους.
Η νύχτα φταίει για την απόσταξη της αϋπνίας μου.
Αποτύπωμα ύπνου στο μαξιλάρι μου, παλιό. Ανίκανο να
πυροδοτήσει τη μνήμη, ικανό να υφάνει χίλιους συνειρμούς.
Θύελλα, ηχόπνοο soundtrack της εγκατάλειψης.
Καραδοκεί η απόγνωση στο βάθος μα την μπουκώνω με ποιήματα
Με γλαφυρές νοσηρότητες υποδαυλίζω τη φωτιά του Αυγούστου.
Αυτή που ανάβουμε όλοι μαζί, να γιορτάσουμε την πανσέληνο.
Δεν έχει υγραέριο απόψε, με τα κάρβουνα θα ψήσω τον καφέ μου.
Κι αυτός ο άνεμος ερχόμενος από βουνά κι ερήμους παγωμένες,
την αλμύρα διώχνει που τόσο αποζητά το δάκρυ μου.
Δεν έχει κανείς ταίρι απόψε.
Όλοι μόνοι πασχίζουμε με τη νύχτα.
Ούτε ύπνο έχει.
Εξορίστηκε κι αυτός στο κουτί των απωλεσθέντων.

Advertisements