1 λεπτό

Ώρα 20:37.

Ξεσκίζω τις σάρκες μου, τη μνήμη

την ξεχασμένη αθωότητα.

Μόνος, γυμνός, περιφέρομαι

σ’ έξι διαστάσεις

μ’ έξι αισθήσεις.

Κοιτώ πλαγιογωνικά το λαβύρινθο

που σχηματίζει το αυτί σου.

Κι ύστερα βουτώ και χάνομαι.

Με χτυπά το ρεύμα, απ’ τους νευρώνες

του εγκεφάλου σου.

Ηλεκτροσόκ.

Ξυπνώ γεμάτη αίματα

πάνω στην αριστερή κοιλία της καρδιάς σου.

Ανασαίνω και πάλλομαι μ’ έναν ξένο ρυθμό.

Το σφυγμό σου.

Κάτι σ’ ενοχλεί.

Γίνομαι βλέννα που κολλάει στα πνευμόνια σου.

Βήχεις και με φτύνεις στο χαλί

Σηκώνομαι, φτιάχνω τα μαλλιά μου και κάθομαι.

Με κερνάς καφέ και με ρωτάς που ήμουν

Ανάβω ένα τσιγάρο

με τυλίγει ο καπνός

και χάνομαι.

Ώρα 20:38.

Advertisements